Droom - C. als Anima

Er wordt gefluisterd en ik meen het te verstaan, het is C.. Terwijl ik door de stad loop, vraag ik om tekens, en ik zie een paar stoplichten die ze manipuleert om signalen door te geven. Het spring op rood en dan op groen, daarmee wijst het met pijlen om te laten zien waar ze is. Vonken springen er van af en ze regenen neer. Ik ben bang om gewond te raken maar weet ook dat het geen probleem is een ik geniet ervan.

... nog een droomscene ....

Als ik haar weer ontmoet is ze anders. Ze is ouder en meer ervaren, sterker ook. Er lijken littekens op haar lichaam te zitten. We delen het bad en wassen onszelf. Dan zegt ze dat ze op de Noordpool nooit echt zeep kon vinden, dus ze het zelf moest halen, en ze wilde geen vloeibare zeep gebruiken. That's shit, I agree. We laten meer water in het bad lopen en we praten verder, waarover weet ik niet. We ontspannen meer en komen dichterbij. Ik verlang naar je. Je opent je benen en ga ertussen zodat ik op je borst kan liggen. Je voelt ervaren, anders maar ook veilig. Opeens is E. daar, ze onderbreekt de sfeer en ze slaat C. in het gezicht, maar bedaard meteen, accepteert wat er gaande is. Ik probeer denk dat ik moet ingrijpen maar dat is niet nodig. Toch ben ik verbaasd over waarom ze het accepteert.